muratguzeel

Çok konuşuyorum bu aralar; bu ben değil, yeni ben. Çok şey bildiğimden değil aslında. Güzel şarkılar dinleyip güzel hayaller kurduğum için olmalı.

Nerede buldum bu yeni beni, onu hatırlamalıyım. Evet, çok değil; biraz hafızamı zorlayınca hatırladım: Uçurumun kenarında. Evet, evet, tam olarak orada. Derin nefes alırken buldum. “Kaçma artık, yeter.” dediğimi hatırlıyorum. Biraz konuştum onunla, kalması için ikna etmek istedim. Çünkü biliyorum, çok yoruldu o. Çünkü biliyorum; görmüyordu, duymuyordu, sadece kaçıyordu uçurumun kenarında.

Atlar mıydı, bilmiyorum. Bilmek de istemem. Ama inandı bana. Zaten ikna edilmişlerle değil, inanmışlarla yola çıkılırdı. Bu arada kimseyi ikna etmeye çalışmayın; size inanmayan kimseyi de yanınızda tutmayın.

Neyse, artık daha iyi kendim; bu yeni kendim.